صنمی صنما ، صنمی صنما ، صنمی صنما ، صنمی صنما ...

تننی تننا ، تننی تننا ، تننی تننا ، تننی تننا ...

ای کاش می شد
در پای شعر خوب
سجده کرد
و دیگر سر بر نداشت
و همانجا مرد

بیژن جلالی - روزانه ها

ابلیس که هفت بار سنگ خورده بود ، بار آخر از جایش تکان نخورد ، تنها یک گوسفند از پشت کوه به سمت خلیل فرستاد ، این بار حیله اش کار ساز شد.

میخواهیم برای خلیل جمله ای بنویسیم لااقل ، ذهنمان یاری نمی کند.

حال به هم زن ترین قسمت یک رابطه آن جایی است که اس ام اس می زنید : شب بخیر پیشی!

طرف انقدر نمی دونه که فکر میکنه " چنین گفت زرتشت " کتابِ گفتار های زرتشت هستش ، بعد اومده داره راجع به نمادشناسی اهورمزد با من بحث می کنه !

عین عبارت ایشان : نیچه که آلمانیه ، نشسته کلی تحقیق کرده ، همه ی سخنان زرتشت رو جمع کرده ، انوقت من و تویی که ریشمون ایرانیه ، رفتیم داریم دین عرب ها رو می پرستیم !

در عشق و هوسناکی ، دانی که تفاوت چیست؟
آن تیشه ی فرهادی ، این حیله ی پرویزی

از اقبال لاهوری

مرتبط ِ دوست داشتنی

لینک به 9 تا پست پایین تر!

 بایستی به فجیع ترین شکل ممکن دار زد ، آدمی را که چهارشنبه های زمین خواب می ماند!

فرض کنید یک کار خیلی ساده داریم ، مثلا : از قسمت الف یک خط بکشید به قسمت ب
از این ساده تر که نمی شود؟ می شود؟
اصلا برای این که ساده تر شود ، هیچ قسمت دیگری به جز الف و ب هم نخواهیم داشت. و فقط یک وسیله خواهیم داشت که می تواند یک خط بکشد. یعنی ما تمام حالات دیگر را حذف کرده ایم. برای این کار نیاز به یک اپراتور داریم. یک نفر که فقط و فقط یک خط بکشد از قسمت الف به قسمت ب ، و خب هیچ کار دیگری هم نمی تواند بکند. یعنی اصلا سیستم به او اجازه نمی دهد که هیچ کار دیگری بکند.
خیلی ماجرا ساده شد دیگر ، یک سیستم که نیازمند یک اپراتور است و فقط می تواند یک کار بکند.
اصلا یک شرط دیگر هم می گذاریم : این کار به هر نحوی که انجام شود ، ما آن را قبول می کنیم و مشکلی نداریم. میخواهد خط راست باشد ، یک منحنی باشد ، خط مقطع باشد و یا هر چیز دیگری باشد.
تا اینجا قبول؟
حالا فرض کنید شما یک زن را آورده اید که این کار را انجام دهد. او می تواند در همین کار چنان حماقتی از خود نشان دهد ، که نه تنها کار انجام نشود ، بلکه سیستم به گونه ای به هم بریزد که دیگر هیچ وقت درست نشود.