نعره ی مستانم آرزوست



بیاید لب دریا ، کند از آب تمنا ، کفی از آب بگیرد ، ببرد نزد دهان ، تا به خیال لب عطشان حسین آید ، وزان آن آب ننوشد ، بخروشد ، و برون آید از آن آب ، لبش تشنه و بیتاب ، ببین شرم و حیا ، مهر و وفا را.
- آخه چرا یه کاری کردین که آدم دیگه نتونه از نوحه ها هم لذت ببره ، کسی یادش میاد اونوقتایی رو که نوحه ها درست و حسابی بودن ؟ اون بحر طویل هایی که در مدح حضرت عباس می خوندن ، با سبک سنگین خراسانی ، معروف ترینشون هم یکی بود که این جوری شروع می شد :
شیر سرخ عربستان و وزیر شه خوبان ، پسر مظهر یزدان ، که بدی صاحب طبل و علم و بیرق و سیف و حشم و ....




کارتاژ |دوشنبه 23 دی 1387 12:34 ق.ظ
کامنت : نظرات

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _